Hayat bakıyordu gözlerimizin içine,
Biz sadece yazılmış şiirleri tekrar edebiliyorduk.
Bir dost bakıyordu gözlerimizin içine,
Gözlerimiz şiirler okuyordu,
Hiç yazılmamış,
Yazılamayacak, kelimeleri olmayan şiirler.
Gözler gökyüzü gibidir,
Kanatlanıp uçabilirse yüreğin,
Gözlerinde bir dostun, bir yarin…"
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder