Bilinen bir türkü değildi! Ben bilinen bir türkü değildi diye biliyorum… Bir dönem, şu çok popüler mafya dizisinin bir bölümünde kullanıldığında birileri tarafından daha çok bilinmiş olabilir. Bundan yaklaşık iki yıl önce google aramalarında çok az sonuç bulunuyordu… Şimdi daha çok sonuç var ve bunda bence Brenna Maccrimmon’un Kulak Misafiri albümündeki o muhteşem yorumun da etkisi vardır…
Türkü Trakya yöresine aittir ve ne acıdır benim bu türküyü en çok dinlediğim dönem, benim Trakya’da olduğum dönemdir… Ne zaman dinlesem oraya, o günlerime, o acılara döner yüreğim.
Hep sorardım, hala sorarım ve her defasında aynı acıyı sorgularım bu türküyle… Bugün, o albümde rastladığım bu türküyü dinlediğimde, tekrar tekrar dinlediğimde, tekrar tekrar…
Bir kez daha soruyorum ve başka bir acı var yüreğimde…
Herkes kendi çektiği acıyı biliyor ve bazen başkaları da bilsin istiyor…
Herkes kendi acısını biliyor, başkasını ise anlayamıyor…
Herkes kendi acısını biliyor…
Biliyor mu?
Şemsiyemin ucu kare
Yok mu şu derdime çare
O yar güzel ben biçare
Çaresiz dertlere düştüm
Bir vefasız yare düştüm
Şemsiyemin ucu baston
Söyle canım kimdir dostun
Öldürmeye var mı kastın
Kastın azabına düştüm
Bir vefasız yare düştüm
Ocak ocak kum eşerim
Sensin benim yar şekerim
Bilmez misin ne çekerim
Çektiklerim yar elinden
Şivekarın o dilinden
:(
YanıtlaSilBiliyor..
Bazen sadece kendi biliyor.. Başkalarının anlayamayacağını bildiğinden paylaşmayı aklına bile getirmiyor.
Bazen paylaşma ihtiyacı duyabiliyor.. Bazense ıssız bir adada ya da dağlık bir bölgede olmak,dağlara karşı yankı yaptırarak haykırmak isteyebiliyor.. Sözün kısası duruma (içindeki acıya) bağlı sevgili Ömür..
Bunları yazarken parça etkiledi çok :(
Dün akşamdan beri aramızdan ayrılmış bir blog yazarının acısıyla doluyken üstelik..
Yüreğine sağlık.
herkes herkesin acısını bilseydi o acı acı olmazdı...
YanıtlaSilkendi kendi acısını çok iyi tanıyor diyelim, bilmek çok ayrı bir eylem.
tanıyor kaçıyor.
tanıyor bilmek istemiyor.
tanıyor yaşamaya bırakıyor.
tanıyor ve biliyor olduğunda öleceğim sanıyor.
maalesef kimse ölmüyor.
acının adı acı kalıyor.
bazen biliniyor, bazen tanınıyor.
acının dili ortak deriz, anlıyorum deriz ama hep bir yere kadar...
YanıtlaSilbiz kendi acımızı ne kadar iyi anlayıp, çözebiliyoruz ki bir başkasından bunu bekleyelim diye de düşünürüm bazen...
selam sayın Ömür , öncelikle bloğuma yaptığınız ziyarete ve geçici olarak aldığınız şiirime teşekkür ederim:) Ben size sormadan bir kaç gün önce bu Türkü ( dinletiyi ) almıştım oysa - izin istemeden aldığım için beni anlamanızı umarım - daha sonra bloğunuz benim için okunacak bir blok olmuştu zaten.Çünkü sizin yazdıklarınız da etkileyici , değindiğiniz konular ilgimi çekti açıkçası Saygılarımla arkadaşım.
YanıtlaSil"Bir kez daha soruyorum ve başka bir acı var yüreğimde…
Herkes kendi çektiği acıyı biliyor ve bazen başkaları da bilsin istiyor…
Herkes kendi acısını biliyor, başkasını ise anlayamıyor…
Herkes kendi acısını biliyor…
Biliyor mu?"
MÜKEMMEL BİR SUNUM OLMUŞ...